کلاس ادبیات، پنجرهای به سوی آگاهی
فضای کلاس خانم منصوری ، ترکیبی است از سکوتِ تفکر و صدای کنجکاوی. وقتی خانم منصوری با لحنی آرام و همزمان باهیجان ، درس میدهد و مواردی برای بهتر درک کردن ادبیات تعریف میکند به گونه ای که کلاس در سکوت غرق و همه بیتاب شنیدن میشوند ، از دنیای شگفتانگیز شعر و داستان میگوید . وقتی با استفاده از شازده کوچولو و پینوکیو نگارش و ادبیات را تدریس میکند ، گویی پردهای کنار میرود و ما به تماشای جهانی تازه مینشینیم. او که با صبر و حوصله، واژگان را برایمان معنا میکند و ظرافتهای نهان در هر جمله را آشکار میسازد، چراغ راهی است در این مسیر پر پیچ و خمِ درکِ زیباییها.
هر جلسه، فرصتی است برای فکر کردن؛ برای اینکه بفهمیم چطور کلمات میتوانند روح را به پرواز درآورند .نگاه تیزبین و راهنماییهای دلسوزانهاش، باعث شده تا هر کدام از ما، در این کلاس، چیزی بیش از آنچه به آن وارد شده بودیم، بیاموزیم و با خود ببریم.
این کلاس، فقط مکانی برای یادگیری نیست، بلکه فضایی است برای رشد؛ جایی که حس کنجکاویمان برانگیخته میشود و عشق به دانستن در دلهایمان جوانه میزند. و این، به لطفِ نگاهِ پرمهر و هدایتِ دلسوزانهای است که همواره در این کلاس جاری است.
